Steinunn Bjarnason (Steinunn Gísladóttir) 18.09.1887-20.04.1975

Erindi

Heimildarmaður/flytjandi í eftirfarandi hljóðritum

16 hljóðrit
Dags Safnmark Efni Heimildarmenn #
06.11.1972 SÁM 91/2819 EF Steinunn spurð út í Ábæjarskottu, sem hún man ekki eftir. Steinunn Bjarnason 50732
06.11.1972 SÁM 91/2819 EF Steinunn segir frá uppruna sínum og ætt. Steinunn Bjarnason 50733
06.11.1972 SÁM 91/2819 EF Steinunn fer með vísu eftir hana sjálfa: Fjúka hvítu froskarnir. Ort eitt vorið þegar byrjaði að snj Steinunn Bjarnason 50735
06.11.1972 SÁM 91/2819 EF Steinunn flytur: Grýla reið fyrir ofan garð. Steinunn Bjarnason 50736
06.11.1972 SÁM 91/2819 EF Steinunn fer með þuluna Sat ég undir fiskihlaða. Steinunn Bjarnason 50737
06.11.1972 SÁM 91/2819 EF Steinunn fer með þuluna: Stúlkurnar ganga sunnan með sjó. Segist hafa farið með þuluna fyrir börnin Steinunn Bjarnason 50738
06.11.1972 SÁM 91/2819 EF Steinunn fer með þuluna: Tóta, tóta bræður mínir. Þulan var kennd bæði til að kenna börnum að telja Steinunn Bjarnason 50739
06.11.1972 SÁM 91/2819 EF Steinunn fer með kvæðið: Ég er að horfa hugfangin. Höfundur var Gísli Ólafsson úr Svartárdal (Steinu Steinunn Bjarnason 50740
06.11.1972 SÁM 91/2819 EF Steinunn fer með vísuna: Hríðarskollinn hart mig skók. Steinunn Bjarnason 50741
06.11.1972 SÁM 91/2819 EF Guðrún og Steinunn fjalla um kvæði sem ort var til móður Steinunnar: Drottinn fyrir drukkinn holla. Steinunn Bjarnason og Guðrún Gíslason 50742
06.11.1972 SÁM 91/2819 EF Steinunn segist hafa heyrt öskur frá Þorgeirsbola. Minnist sömuleiðis á Skottu og að hún og Þorgeirs Steinunn Bjarnason og Guðrún Gíslason 50743
06.11.1972 SÁM 91/2819 EF Steinunn fer með vísuna: Farðu á fætur Finnur minn. Var ort um vinnumann sem þurfti að vekja til að Steinunn Bjarnason 50745
06.11.1972 SÁM 91/2819 EF Steinunn fer með hluta af lausavísu: Herra Sölvi Helgason, húsgangurinn lati. Steinunn Bjarnason 50746
06.11.1972 SÁM 91/2819 EF Steinunn fer með vísuna: Lífið er gáta. Steinunn Bjarnason 50747
06.11.1972 SÁM 91/2819 EF Steinunn fer með vísuna: Ljómar Steinunn mærin mín, sem Símon Dalaskáld orti um hana. Steinunn Bjarnason 50748
06.11.1972 SÁM 91/2819 EF Steinunn fer með vísu eftir Steingrím Thorsteinsson: Fagra haust þa fold ég kveð. Steinunn hélt þó Steinunn Bjarnason 50749

Eiríkur Valdimarsson uppfærði 11.02.2021