Sigurður Breiðfjörð 04.04.1798-21.07.1846

<p>Sigurður fæddist í Rifgirðingum á Breiðafirði 4. mars 1798. Foreldrar hans voru Eiríkur Sigurðsson, bóndi í Rifgirðingum, og k.h., Ingibjörg Bjarnadóttir frá Mávahlíð, húsfreyja.</p> <p>Sigurður fór til Kaupmannahafnar í lok Napóleonsstyrjaldanna og lærði þar beykisiðn. Hann kom aftur heim 1818, var beykir á Ísafirði til 1822, í Reykjavík til 1825, var í Vestmannaeyjum næstu þrjú árin þar sem hann kvæntist og síðan vestur í Helgafellsveit og í Flatey. Þar sinnti hann beykisiðn, kenndi sund, stundaði sjóróðra og málflutning.</p> <p>Sigurður þótti liðtækur málflutningsmaður og fór aftur til Kaupmannahafnar, haustið 1830, nú til að læra lög.</p> <p>Lítið varð þó úr laganáminu. Honum eyddist fé, réð sig sem beyki til konungsverslunarinnar á Grænlandi og var þar á árunum 1831-34. Þá fór hann aftur til Kaupmannahafnar og var kominn til Stykkishólms sumarið 1834, var þar skamma hríð, kvæntist aftur og bjó síðan á Grímsstöðum í Breiðavík frá 1836. Þá kom í ljós að Sigurður hafði trassað að skilja við fyrri konu sína og var dæmdur í fésektir fyrir tvíkvæni.</p> <p>Sigurður flutti síðan til Reykjavíkur árið 1842 og bjó þar við kröpp kjör síðustu æviárin og lést í örbirgð. Leiði Sigurðar er í Hólavallakirkjugarði, rétt við hliðið á miðjum austurvegg garðsins.</p> <p>Sigurður var iðjumaður en þótti veitull á fé, var gleðimaður mikill og óreglusamur. Hann orti fjölda rímnaflokka og voru margir þeirra prentaðir jafnóðum, enda var hann eitt vinsælasta skáld af alþýðu manna hér á landi.</p> <p>Sigurður var svo óheppinn að yrkja eftir pöntun níðvísu um Fjölni og Fjölnismenn. Hann fékk í skáldalaun frá Jónasi Hallgrímssyni hina frægu bókmenntagrein hans um rímur sem Jónas kallaði „leirburðarstagl og holtaþokuvæl“. Þar er rímnaformið nánast jarðað og Tristansrímur Sigurðar teknar sem dæmi um þennan kveðskap.</p> <p align="right">Merkir Íslendingar. Morgunblaðið. 4. mars 2015, bls. 28.</p>

Erindi


Tengt efni á öðrum vefjum

Beykir og skáld

Rósa Þorsteinsdóttir uppfærði 6.11.2020