SÁM 89/1825A EF

,

Sögur um Galdra-Fúsa, Málfríði konu hans og Galdra-Ólaf í Viðborðsseli. Ólafur var að norðan en séra Vigfús bjó í Einholti og þeim kom ekki vel saman. Eftir messu bauð Ólafur Vigfúsi heim og þáði hann boðið. Málfríður vildi koma með en hún var talin göldrótt. Ekki vildi Vigfús það og fór hún því á eftir. Þegar hún kom þangað standa þeir úti á hlaði og var Vigfús að fara að drekka úr flösku sem að Ólafur rétti honum. Tók Málfríður flöskuna, saup á og skyrpti því á hlaðið. Hundur kom og sleikti það og drapst samstundis. Eitt sinn vildi Vigfús kyssa barn en móðirin vildi það ekki en hann kom með tunguna nálægt barninu og það varð mállaust. Talið er að Galdra-Ólafur eigi sök á þessu. Eitt sinn þegar Vigfús var á ferðalagi þá sá fólk það að Málfríður sat uppi og var alltaf að tyggja gráan ullarflóka. Þegar hún hætti því sagði hún að núna væri honum Fúsa óhætt.


Sækja hljóðskrá

Spila næstu upptöku þegar þessari lýkur

SÁM 89/1825A EF
E 68/29
Ekki skráð
Sagnir
Prestar, viðurnefni, galdramenn og galdrar
MI D1700 og mi d1711
Ekki skráð
Ekki skráð
Ekki skráð
Jónína Benediktsdóttir
Hallfreður Örn Eiríksson
Ekki skráð
23.02.1968
Hljóðrit Hallfreðar Arnar Eiríkssonar
Engar athugasemdir

Uppfært 27.02.2017